Geluk in een jurkje

Gisteren was ik met mijn oudste dochter in het winkelcentrum. Ze vroeg me: “Mama, kunnen we nou nog even gaan kijken naar die ene jurk die ik voor je bij de Shoeby had gezien?” Ze had me al 2 keer verteld dat ze zo’n mooie jurk had gezien voor me en nu we de tijd hadden ging ik met haar mee. Ze kon de jurk niet goed aan me omschrijven, maar zodra we binnen kwamen wees ze ‘m meteen aan. “Deze is het mama, met dat kant”. Haar ogen twinkelden. En dus trok ik de jurk voor haar aan. Toen ik het pashokje uitkwam straalde ze nog meer. “Je bent zo mooi mam, ga even bij dat leuke tasje staan en doe alsof je zo een luchtkusje geeft, ja zo!”

Wat een heerlijk moment, ik zag mezelf door haar ogen. Warm, mooi, lief, sexy, stoer. Het raakte me. Soms raak ik het in de waan van de dag wel eens een beetje kwijt, die verbinding met mezelf. Met het licht in mij. Met wat mooi is aan mij en zo intens krachtig. Dan zie ik vooral wat ik allemaal nog moet, waar ik te kort schiet, waar ik mezelf nog niet zo mooi vind als ik zou willen. En ja, dan is het makkelijker om door te rennen dan om even stil te staan en een denkbeeldige arm om mezelf heen te slaan. Maar dat is wel wat ik op zo’n moment nodig heb. Het is helend om op zo’n moment tegen jezelf te kunnen zeggen: ”Lieverd, je bent al helemaal goed, precies zoals je bent. Ook als je het zelf even niet ziet is dat licht in jou aanwezig. Mag je er helemaal zijn. Met al je onzekerheden en mindere kanten. Ik zie je en ik hou van je.

Ik heb de jurk gekocht. Heb nog geen idee wanneer ik ‘m aan ga doen, maar ik zal ‘m vol trots dragen.

Aanverwante blogs: